Spreekstalmeester

Sommige bijeenkomsten organiseer je. Andere mag je aan elkaar praten. Een hele eer omdat te mogen doen bij de interne afscheidsbijeenkomst van onze wethouders.

Afgelopen zomer mocht ik spreekstalmeester zijn tijdens de afscheidsreceptie van de wethouders Lex de Goede en Michiel Rijsberman van de gemeente Lochem.

Toen mij werd gevraagd waarom juist ik, kreeg ik natuurlijk direct een prachtige verklaring in mijn hoofd: ze zochten iemand die jong, fris en humoristisch was. Ik heb meteen "ja" gezegd en heb niet meer doorgevraagd of er misschien nog andere kandidaten op het lijstje stonden...

Het werd een middag waarin alles samenkwam. Mooie herinneringen, persoonlijke verhalen, warme woorden, een sketch, muziek, veel gelach. Zoals dat hoort bij een afscheid. Ook momenten waarop je voelde hoeveel waardering er was voor beide wethouders.

Voor mij persoonlijk was het extra bijzonder omdat ik met allebei op een andere manier heb samengewerkt.

Lex heb ik leren kennen als iemand die ongelooflijk secuur was. Zijn deur stond altijd open, letterlijk én figuurlijk, en collega's wisten dat daar meestal ook een goedgevulde koektrommel bij hoorde. Zijn oog voor detail, zijn droge humor en het feit dat hij altijd gewoon zichzelf bleef, maakten hem voor velen een herkenbare verschijning binnen het gemeentehuis.

Met Michiel heb ik intensief samengewerkt aan het participatiebeleid en de participatieverordening van de gemeente Lochem. Een ambitieus traject, met een duidelijke wens om het nog vóór het einde van deze bestuursperiode af te ronden. Dat is gelukt. Mooi om daar samen een bijdrage aan te hebben mogen leveren.

Misschien vond ik dat nog wel het mooiste: dat ik de middag gewoon op mijn eigen manier mocht doen. Met humor, soms een beetje op het randje, maar altijd met de bedoeling om de sfeer luchtig en ontspannen te houden. Een afscheid hoeft wat mij betreft niet alleen plechtig te zijn. Juist een lach tussen de mooie woorden door maakt dat mensen zich de bijeenkomst persoonlijk.

Het mooiste compliment kwam misschien wel aan het einde van de middag. Lex vertelde dat hij had genoten van "de plezierige manier waarop Guido de zaak aan elkaar praatte." Zo'n compliment neem ik graag mee.

• 

• 

• 

•